Magazines / Nr 04 2017

Nr 04 2017

Hoezo optimisme?

Het kán niet op. Er komen alleen maar positieve cijfers over de bouw naar buiten. Zo bleek afgelopen zomer, uit cijfers van het CBS, dat de omzet in de bouwnijverheid in het tweede kwartaal met maar liefst 6,3% was gestegen.

En, het was dat kwartaal voor de elfde keer op rij (!) dat de bouwomzet steeg. Er is sprake van aanhoudend optimisme bij de bouwers, de werkgelegenheid groeide en het aantal bouwbedrijven in de sector toont ook een structurele groei. Fantastisch dus. Ik zei het al: het kán niet op.

Maar, ik heb er toch een kritische noot op.
Want, wie de cijfers goed bestudeert, ziet dat het vooral de kleine bouwbedrijven waren die enorm in de plus kwamen. Onder kleine bedrijven versta ik die bedrijven die tot 10 werkzame personen in dienst hebben. Hun omzet steeg met ruim 9%, ten opzichte van een jaar eerder.

Leuk voor deze kleine bouwbedrijven, maar realiseren we ons ook dat we eigenlijk met z’n allen ongekend opportunistisch zijn? Kijk, ik zie natuurlijk liever positieve cijfers dan negatieve cijfers; de vraag is echter of deze kleine bedrijven door ‘de Waan van de Dag’ in staat zijn om door te blijven innoveren. Of, om überhaupt te innoveren. Want, als de innovatiekracht niet toeneemt, als er niet aan persoonlijke, organisatorische en technologische ontwikkeling wordt gedaan, dan is het uiter- aard heel fijn dat we nu overal groei noteren, maar hoe doen we dat dan over een jaar of 10? En, hoe redden we onszelf als de volgende baisse zich plots aandient.

Een kritische noot is dus meer dan ooit op zijn plaats, want die bekende ‘Waan van de Dag’ is de grootste belemmering om écht vooruit te komen.

Dit gaat dus veel verder dan een simpele investering in innovatie. Bedrijfs- en managementculturen in bouwbedrijven zullen ook een andere mindset moeten laten groeien. Er zou meer bereidheid moeten zijn om dwarsliggers in de organisatie toe te laten. Dus, van die mensen die het credo ‘alle neuzen dezelfde kant op’ enigszins aan hun laars lappen. Die bereid zijn om intern een stevig debat te voeren en altijd de vraag durven op te werpen of we – ondanks de groeicijfers – écht wel de goede richting op gaan.

Op dát punt is de bouwsector – en eigenlijk heel ondernemend Nederland – behoorlijk conservatief; zolang het goed gaat juichen we alsof we wereldkampioen zijn geworden. Zodra het wat minder gaat, raken we in paniek. De kunst is nu echter dat we bij de volgende baisse – die écht ooit weer een keer gaat komen – eens een keer niet in paniek raken omdat we tijdens deze hausse een stevigere basis hebben gelegd.

Daarom: even weg uit de Waan van de Dag. Nu meteen. Begin meteen met het lezen van deze Profiel. Het is andermaal de start van nieuwe inspiratie.

Succes gewenst. En, veel leesplezier.

Jerry Helmers
Eindredactie Profiel

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: