Tagarchief: Ouddorp

‘Iedereen wist het: dit moet gewoon gebeuren’

foto
Lees het gehele artikel

Geslaagde dorpsontwikkeling in anderhalf jaar

Wat ontwerpt een architect het liefst? Jan-Paul Bron van Zeelenberg Architectuur in Ouddorp is helder hierover: “Een project op een levendige locatie.” Libaquin Renesse is daar een mooi voorbeeld van.

Het initiatief werd in 2016 genomen door ondernemers Ed en Patrick Troost. “Zij willen dat Renesse aantrekkelijk blijft. Nabij het dorpscentrum kregen zij de kans om twee aangrenzende percelen aan te kopen. Hun idee: de bestaande panden afbreken en een nieuw complex neerzetten. Op de begane grond zouden dan winkeltjes en bedrijfsruimtes komen en op de eerste en tweede verdieping huurappartementen, zowel levensloopbestendige woningen voor families als maisonnettes voor jongeren die betaalbaar in Renesse willen blijven wonen.”

Alles komt samen

Bron wordt door de Troosts gevraagd om een schetsontwerp te maken. “In het ene pand was voorheen een accountantskantoor gevestigd, in het andere de Rabobank. Het renoveren van de gedateerde panden voor hun bestaande functie zou te duur zijn. Daar vind je geen huurders meer voor.”

Het College van B&W maakt gebruik van zijn bevoegdheid om iets af te wijken van het bestemmingsplan, waardoor meer ruimte beschikbaar komt. “Iedereen had de instelling: dit moet gewoon gebeuren. Tussen het maken van de eerste tekening en de start van de bouw zat anderhalf jaar.”

Het project werd eind 2018 voltooid. De vijftien huurappartementen en negen bedrijfsruimtes zijn allemaal verhuurd.

Complexe vorm

“Een leek ziet geen verschil tussen het eerste schetsontwerp en wat er nu gerealiseerd is”, zegt Bron. Waren er dan geen uitdagingen in dit project? “Het spannendst was het moment dat ik naar de opdrachtgevers ging met het voorlopige schetsontwerp. Gelukkig hadden zij er meteen een goed gevoel bij.” De opdrachtgevers zeiden ja tegen een niet-alledaags complex. “Het kon geen recht blok worden, want de vorm van de twee percelen liet dat niet toe.”

Renesse blijft aantrekkelijk en behoudt het eigen karakter. En…. betaalbaar wonen en werken in het Zeeuwse stadje blijft de gewoonste zaak van de wereld!

 

Passend in het gebied

Kenmerkend voor het dorpscentrum van Renesse zijn panden uit verschillende tijdperken en in verschillende stijlen, met een grote variëteit in o.a. raamhoogtes en materialen. Hoe sluit je als architect daarbij aan? “Ik heb variatie gezocht, bijvoorbeeld in materialen en gevelverdelingen. Met een afwisseling van nostalgische en modernere elementen en materialen, zoals mooie, grote balkons en bescheiden loggia’s. Daarnaast is in sommige pandjes wat meer eigentijds omgegaan met materialen, zoals zink en glas. Het is goed als iedereen na een jaar al vergeten is wanneer het werd neergezet.”

Kunststof kozijnen: verstandige keuze

Hoe de keuze voor kunststof kozijnen destijds gemaakt is, weet Bron niet meer precies, maar hij vindt het een verstandige keuze. “Als beeldbepalend element vervult het zijn functie net zo goed als een houten kozijn. Het verschil zie je niet. En vanuit het oogpunt van onderhouds- en beheerkosten is het voor de verhuurder ook een logische keuze.”

In het project zijn kunststof kozijnen met het VEKA profiel SOFTLINE 82 NL RETRO toegepast. Ze zijn gemaakt en gemonteerd door Goemaat in Goedereede.

Stilistische duurzaamheid

Met het oog op energiebesparing en reductie van CO2-uitstoot hebben de opdrachtgevers gekozen voor een royale toepassing van zonnecellen. “Ze zijn netjes achter een dakrandje weggewerkt. De isolatie is uitstekend, conform de destijds geldende eisen.”

Het technische aspect van duurzaamheid is belangrijk, maar niet zo spannend, vindt Bron. “Voldoen aan de regelgeving is een puur technisch verhaal; in principe kom je daar wel uit.”

Wat een gebouw op termijn echt duurzaam maakt, is of het een plek krijgt in de omgeving. “Het moet zo aantrekkelijk zijn, dat er elke 25 jaar mensen zijn die het met weinig materiaal en energie weer bij de tijd brengen.”